مسأله حجاب و عفاف صرفاً مربوط به فرهنگ و کشور ما نیست و در همه مناطق دنیا پوشش مفهوم و تعریف دارد و با پوشش آداب، رسوم و اندیشه‌ها انتقال می‌یابد ، اما نکته‌ی مهم مبنای آن افکاری است که در جامعه وجود دارد و خود لباس یکی از ابزارهای مهم و اساسی برای انتقال مفاهیمی است که یک جامعه می‌خواهد به دیگران انتقال دهد خصوصاً مفاهیمی که باور و اعتقادات آن جامعه است و تکلیف تلقی می‌شود.

برای دین کمترین تبلیغ را می‌کنیم

ما به‌ عنوان معتقد به دین پیامبر خاتم متأسفانه کمترین تبلیغ را برای دین می‌کنیم و چون کشور ما اسلامی است فکر می‌کنیم همه‌ی تبلیغات را باید حکومت و سیستم رسمی انجام دهد در حالی که در شبکه‌های ماهواره‌ای برای سایر ادیان تبلیغ‌های پرهزینه می‌شود و حتی فرق ظاله و عرفان‌های مجعول  بیشترین هزینه‌ها را در این راه انجام می‌دهند.

متأسفانه هم در فضای خانواده کمترین تبلیغ برای دین  توسط والدین و هم در فضای جامعه توسط متولیان، انجام می‌شود،  اندک تبلیغی انجام شده هم با مسائل سیاسی و اجتماعی و اقتصادی خلط می‌شود و نتیجه عکس می‌دهد.

 

مداومت و محافظت، دو اصل تربیتی و تأثیرگذار در حجاب

دو اصل تربیتی مداومت و محافظت، صرف این  که جلسه برگزار شود نباشد ، جلسات خیلی خوب است اما باید به میدان عمل وارد شد، از دوره کودکی و قبل از آن وارد عمل شویم، بحث یادگیری مشاهده‌ای نیز همین است، ما الگوها را چگونه معرفی کنیم و پدر و مادر باید چه عملکردی داشته باشند؟ در حوزه روان‌شناسی و در تربیت فرزندان این الگوها باید به کار بگیریم تا بتوانیم به فرزندان عزت نفس بدهیم و در نهایت فرد سالم و سازگار و متناسب با شئونات اسلامی را تحویل جامعه بدهیم.

زنانی که فقط در محل کار چادر می‌پوشند

چرا در برخی موارد زن تا پیش از ورود به محل کار چادرش را در کیف می‌گذارد و در چند متری محل کار می‌پوشد، در اینجا بحث باورها پیش می‌آید، ما باید این اعتقاد راسخ را ایجاد کنیم. ماه رمضان نمونه عینی برای این موضوع است که چرا فرد با وجود این‌که می‌تواند از همه‌ نعمت‌ها خود را در طول روز محروم می‌کند، حتی اگر تنها باشد. چون به آن باور دارد و ناظر اعمالی وجود دارد، یعنی این باور واعتقاد درونی باید ایجاد شود.

در روان‌شناسی از این موضوع به‌عنوان محرک‌ها و انگیزه یاد می‌شود، محرک‌ها عوامل بیرونی هستند، اما آنچه مهم‌تر است این که موضوع از طریق خانواه‌ها انگیزشی شود که نیازمند داشتن برنامه و وقت گذاشتن است و برنامه‌های کنونی که در سطح جامعه و دانشگاه‌ها برگزار می‌شود جواب نمی‌دهد و باید کاربردی‌تر و بنیادی‌تر در این زمینه عمل کنیم تا حجاب و عفافی که مورد تاکید دین اسلام است و غربی‌ها با تحقیق به آن رسیده‌اند را نهادینه کنیم.

روحانی مستقر در مساجد محله‌ها می‌تواند به نهادینه شدن حجاب و عفاف کمک کند

نمی‌توان به صرف برگزاری یک یا چند جلسه به یک راهکار جامع برای ایجاد انگیزه و راه کار رسید، دشمن خیلی وقت‌ است که کار کرده و تمام موارد را مورد توجه قرار داده و برای همگان کاملا مبرهن است که هر جا که بحث دین گرم است و معارف اسلامی متولی دارد ناهنجاری‌ها پایین است.

آمار نشان می‌دهد که هرجا روحانی مستقر داریم در کاهش آسیب‌ها موثر بوده، اما متاسفانه پایگاه‌های دینی ما از نظر مالی ضعیف شده‌اند و به نظر می زسد لازم است مسئولان ، بودجه‌ی فرهنگی بیشتری را به حوزه‌های علمیه و مساجد اختصاص دهند تا مشکلات حل شوند.