مشکلاتی که احساس می کنید جنبه عمومی دارد و شاید همه افراد دچار آن باشند را در حلقه بیان کنید و سعی کنید که به صورت غیر مستقیم ضرر آن را برای متربیان بیان کنید تا اینکه متربی فکر نکند که شما به وی اشکال می گیرید و نصیحتش می کنید. باید سعی کنید کارهای ناشایستی را که برخی از افراد حلقه آن را انجام میدهند در یک نشست صمیمی و دوستانه به آن ها تذکر دهید.
به اعضای حلقه، الگوهای مناسب، موفق و محبوب معرفی کنید. روی خصلتهای اخلاقی آنها پردازش مناسب داشته باشید و سعی کنید که میان الگوها و متربیان، ارتباطی تأثیرگذار برقرار کنید، البته این الگوها می بایست متناسب با سن افراد، معرفی شده و دست یافتنی باشند. خود شما نیز سعی کنید الگویی عملی برای بچه ها باشید، آنها به کوچک ترین رفتارهای شما و بین قول و فعل تان دقت می نمایند و شما را مورد قضاوت قرار می دهند. با عمل و رفتار اسلامی و انسانی خود، دیگران را تربیت نمایید و به راهنمایی زبانی بسنده نکنید. مراقب دوستان آنها و کسانی که با آنها
نشست و برخاست کرده و رابطه عمیق دوستی دارند باشید. آنها می توانند نقش بسیار مثبت یا منفی و مخربی برای بچه ها داشته باشند.
اگر با بچه ها رابطه دوستی و قلبی داشته باشید و مخلصانه برای هدایت متربیان گام بردارید، خداوند شما را یاری نموده و راه ها را به شما نشان خواهد داد.
پاسخی دیگر:
قبل از هر چیز باید بدانید که خودسازی سرگروه مهم ترین عامل در تقویت اخلاق متربیان است. بنابراین، اولین برنامه، برنامه اخلاقی شخصی خودتان است که با ارتباط با علما و انس با قرآن و ادعیه به دست می آید. اما، درباره طرح بحث اخلاقی با متربیان می توانید از روش های زیر استفاده کنید:
– طرح موضوع اخلاقی در جلسات حلقه به صورت هم اندیشی

– طرح موضوع اخلاقی در جلسات به صورت کنایه ای مثلا با بیان داستان های اخلاقی عرفا و علمای اخلاق.
– با افرادی که مشکلات اخلاقی شاخص دارند، ارتباط خصوصی و دوستانه برقرار نموده و در قالب های دوستانه و خیرخواهانه وی را راهنمایی کنید.
– استفاده از علما و فضلا به عنوان مهمان در جلسه.
– پیشنهاد تحقیق در موارد اخلاقی مورد نظر و ارائه به شکل کنفرانس